delete

“Hello stranger”

dreamstime_s_64580733

We don’t do it often, do we? Talking to a complete stranger. Actually it may be more fun than we might think. We all have these moments when we find ourselves perhaps in a waiting room or a bus with those unknown third parties. We quickly grab our mobile phone or a newspaper. In any case many of us look away and evade making direct contact. Why is that so?

Is it because we genuinely prefer being on our own in those moments or do we presume that the other doesn’t want contact and that we run the risc of being turned down? This topic has been researched by the University of Chicago among commuters. One group was assigned to have a ten-minute conversation with someone they didn’t know during their commute. Another group was supposed to take their regular commute and not talk during their trip. When they were asked in advance of their expectations, none of the participants thought that this ‘small talk’ experiment would generate positive emotions.

The results of this experiment proofed them wrong. Commuters in the first group experienced a far more enjoyable trip than those in the second group. More research on the effect of small talk has been done and it is pointing in the same direction: small talk makes you happier!

In the core we are all relational beings. We thrive on making contact and we feel more fortunate when we build on lasting relationships. At the end of our lives, the most valuable thing in life is not the wealth we have achieved, but the richness and the significance of the relationships we have enjoyed. So why do we hesitate so often to speak with others? Perhaps, we may be wrong in predicting our own emotions.

At the upcoming meeting of the EU network of Appreciative Inquiry practitioners in Hasselt in May, the theme is ‘Crossing Borders’. A truly present-day topic in many ways. An eye catching subject is migration. In Europe strangers are crossing borders by the thousands. Do we talk with them? Would ‘small talk’ with them improve matters? Would there not be a useful contribution that we as practitioners could make?

AI practitioners have a wide range of instruments at their disposal. They are all directed to creating generative dialogues. Could we not add ‘small talk’ to our toolkit?

It is too bold to say we can help changing our world if we all start talking to each other? What I believe is that generally people will feel happier if they talk more often to people they don’t know, especially to those who live close to them. It’s not difficult and it’s fun.

More info about the EU network of Appreciative Inquiry  see www.aicommunity.net.

 

delete

Loopbaanadvies: Weet jij wat je wilt?


In mijn coach-gesprekken stel ik vragen. Hiermee hoop ik mijn cliënten aan het denken te zetten. De antwoorden die ze geven en dus hardop zeggen, brengen ze een stapje dichterbij de zaken waarmee ze bezig zijn. Door uit te spreken wat je denkt, wordt het realiteit. Bijvoorbeeld als het antwoord op de vraag “Waar word je blij van?” kip met appelmoes is, dan duurt het vast niet lang voordat je dat weer eens op tafel zet. De taal die je gebruikt wordt je werkelijkheid – een van de basisprincipes van Appreciative Inquiry.

Een van die vragen die ik stel, is “Waar haal jij je inspiratie vandaan?”. Deze vraag stel ik aan mensen die niet goed weten wat ze verder met hun loopbaan willen. De vraag komt vaak als een verrassing. Men vindt het een leuke maar ook een moeilijk te beantwoorden vraag. Weet jij het voor jezelf? Zeker als je rondloopt met wat je eigenlijk wilt, dan raad ik je aan om er eens over na te denken. Als je voor jezelf het antwoord hebt gevonden dan is het nog een kleine stap naar daadwerkelijk inspiratie opdoen. En dan wordt het een kleiner stapje om de vraag te beantwoorden wat je wilt met je loopbaan.

In Den Haag is een flink pak sneeuw gevallen. Nu het buiten zo mooi is, zou ik je willen uitnodigen om erop uit te gaan. Laat ook de natuur je inspireren.

delete

Imagine Chicago


Een vriendin van mij uit Haarlem heeft de afgelopen ruim anderhalf jaar etentjes bij haar thuis gegeven. Steeds een andere samenstelling van vrouwen uit haar brede netwerk schoven aan en werden verwend met een heerlijk diner. Of het nu was om het politieke tij te keren of de wens om vrouwen met elkaar in contact te brengen, het resultaat was dat keer op keer interessante ontmoetingen plaats vonden en mooie gesprekken werden gevoerd waar mijn vriendin ongetwijfeld van genoten heeft.

Nu organiseert ze een vervolg. Alle vrouwen die de afgelopen periode aan de etentjes hebben deelgenomen zijn tegelijk uitgenodigd voor een borrel bij haar thuis. Dit om de contacten weer aan te halen en te verstevigen en om elkaar te inspireren. Het is een divers gezelschap van juristen, ondernemers, kunstenaars enz. Ze heeft mij gevraagd mee te denken hoe we het beste de avond kunnen vormgeven.

Het streven om mensen bij elkaar te brengen en samen elkaar te versterken, te inspireren doet mij denken aan Bliss Browne met haar project Imagine Chicago uit de jaren 90 van de vorige eeuw. Bliss (sommige mensen hebben hun naam nu eenmaal mee) is een sociaal bewogen vrouw, toen nog werkzaam in de corporate wereld, tevens priester en moeder en actief in allerlei besturen. Zij zag om zich heen dat de stad achteruit ging. Steeds meer mensen leefden in hun eigen wereld en jongeren vielen vaker buiten de boot.

In een poging om antwoorden te vinden hoe het klimaat in de stad kon verbeteren, stelde Bliss zich voor hoe het zou zijn als in Chicago iedereen in zijn waarde wordt gelaten en waar iedereen, jong en oud, de kans krijgt om zijn talenten in te zetten voor een betere toekomst voor zichzelf en de gemeenschap. Een ideale stad om in te leven kortom. Bliss Browne onderscheidt drie fases in het project dat inmiddels was ongedoopt tot “Imagine Chicago”, te weten :
* Understand
* Imagine
* Create

Understand
In deze fase worden open vragen gesteld naar de zgn. best pratices. Wat zijn zaken die belangrijk zijn, wat werkt goed, wat is scheppend? Wat is een positieve basis waarop verder gebouwd kan worden.

Imagine
In deze fase wordt gebrainstormd, gevisualiseerd hoe het idealiter zou kunnen zijn. Er wordt voortgebouwd op de best practices, op de positieve verhalen en beelden die in de eerste fase zijn verteld. Er wordt onderzocht wat allemaal tot de mogelijkheden kan behoren.

Create
Er worden daadwerkelijk stappen gezet naar een beter functioneren van de stad. In de slotfase wordt gestreefd naar uitkomsten die zichtbaar zijn. Als je een speciale training hebt gevolgd, kun je de resultaten aan anderen laten zien. Daarmee kun je weer andere mensen inspireren om het verschil te maken, een stap te zetten.

Bliss is gaan praten met een groot aantal sleutelfiguren in de stad, met de vrouwenbeweging, met onderwijsinstanties, met sociale advocatuur en steeds stelde ze vragen. Over wat goed gaat, over hoe mensen het zouden willen. De aanpak is succesvol gebleken en heeft het leefklimaat van de stad enorm verhoogd. Inmiddels zijn over alle continenten Imagine projecten gestart van Calgary tot Tasmania; het is een mooi voorbeeld van een Appreciative Inquiry project.

Nu terug naar Haarlem. Ik stel mij de avond bij mijn vriendin voor als een vrolijke ontmoeting van kleurrijke vrouwen. Iedereen kent de gastvrouw, maar velen zullen elkaar nog niet eerder hebben ontmoet. Ieder van de aanwezigen heeft haar eigen talenten en ervaringen. Hoe kan nu het beste uit de avond worden gehaald, hoe worden de banden verstevigd en kunnen wij elkaar inspireren?

Waarom kijken we niet naar Bliss Browne en starten we ons eigen Imagine Haarlem?

Wellicht zijn er onder de aanwezigen, vrouwen die zich bezig houden met een maatschappelijk vraagstuk waarover ze graag met anderen van gedachten zouden wisselen. De kans is groot dat de vraag waar jij momenteel mee rond loopt reeds door iemand anders die hier aanwezig is, is beantwoord. Of dat iemand je een waardevolle suggestie kan doen. Er is vanavond zoveel expertise aanwezig dat je daar als je dat wilt je voordeel bij kan doen. Dit is je kans om met anderen te sparren over hoe je meer vrijwilligers kunt krijgen voor een instelling of hoe je de leden weer meer betrokken kunt krijgen bij de vereniging.

Hoe kunnen we dat nu het beste in het vat gieten? De vorm die we het beste kunnen gebruiken voor deze avond bedacht ik mij is de Open Space techniek. Open Space techniek is een ongestructureerde manier van gesprek voeren, waarin mensen vrij zijn om de onderwerpen aan te snijden die ze wensen te bespreken en waarbij participanten zich aansluiten bij thema’s die ze interessant vinden.

Het idee achter open space is dat de beste gesprekken niet in gestructureerde vergaderingen plaatsvinden maar juist bij het koffieapparaat in de gang. Elk onderwerp is goed en mensen zijn vrij om te gaan waar ze willen. Als ze bij een gesprek staan waar ze niet het idee hebben iets te kunnen leren of bij te dragen, kunnen ze aansluiten bij een ander gesprek. De uitkomst van gesprekken is onbekend.

De aanwezigen worden uitgenodigd om hun vragen kenbaar te maken, eventueel een korte toelichting te geven en deze worden op een flip over opgeschreven. Vijf tot zeven vragen is voldoende. Als de onderwerpen bekend zijn, krijgt iedereen gelegenheid – een half uur stel ik zo voor – om met de vragenstellers in gesprek te gaan over de onderwerpen waar je je toe aangetrokken voelt. Na een half uur wordt vervolgens afgesloten met terugkoppeling van de vragenstellers met welke ideeën ze hebben opgedaan en welke vragen ze hen aan het denken heeft gezet, ze hebben geïnspireerd.

Na afloop zal ik een evaluatie schrijven, voor nu zijn mijn verwachtingen hoog gespannen en hoop ik dat de avond iedereen gaat inspireren en nieuwe inzichten gaat opleveren.

Het is goed om elkaars antwoorden te horen, maar elkaars vragen zijn nog veel belangrijker voor het veranderingsproces.

fotocredit : clarkmaxwell

delete

Het verhaal van Appreciative Inquiry

Niet vaak tref ik een video aan die zo helder en in een paar woorden het verhaal van Appreciative Inquiry uitlegt. Binnen tien minuten worden de vijf principes, de 4 D cirkel, de positieve grondhouding en Summit proces uitgelegd door JBKelm.

De benadering van positief waarderend onderzoeken kan toegepast worden in veranderingsprocessen individueel en groepsgewijs.

Pin It on Pinterest