delete

Van witte naar blauwe boorden.

no event no historyDat loopbanen tegenwoordig niet meer een lineaire lijn omhoog gaan maar meer in cirkels van ervaringen verlopen, is niets nieuws. Je begint niet meer als 1e medewerker bij een kantoor en eindigt als directeur tegen de 65ste. Je hebt meerdere banen op verschillende werkterreinen, je doet diverse ervaringen op en je nieuwe baan is niet meer het logische vervolg op je voorafgaande baan. Diegene die goed kunnen schakelen komen het verst.

Een mooi voorbeeld van deze nieuwe carrière is mijn eerste baas. Gisteren kwam ik hem tegen op een receptie en we raakten aan de praat. George was toen ik hem leerde kennen directeur Personeelszaken en hij heeft dat altijd met veel plezier gedaan. Na jaren ambtenaar te zijn geweest nam hij de sprong in het diepe. Hij werd zelfstandig ondernemer die veel interim opdrachten heeft uitgevoerd. “Misschien wel de leukste tijd om echt eigen baas te zijn”, zei hij.

Omdat tussen de opdrachten soms wat maanden inzaten, zocht hij nog een extra tijdelijke baan om nog wat financiële reserves op te bouwen. Een jongensdroom van George was eigenlijk om buschauffeur te worden en je raadt het al, daar vond hij werk in. Eerst gelijk in het diepe, tijdelijk een weg banen als buschauffeur in de stad Amsterdam, maar nu inmiddels fulltime chauffeur in de regio Haarlem.

Het werd een leuk gesprek en dat kwam door George zelf. De zorg voor zijn oudere passagiers, het groeten van de reizigers, de verantwoordelijkheid en genieten van de zonsopkomsten en zonsondergangen bij zijn ritten rond Purmerend, de enthousiaste verhalen stapelden zich op. Het was een verademing om iemand te spreken die met zoveel plezier zijn werk doet. De passie en energie sprong ervan af. Wars van conventies, gekozen op verschillende momenten in zijn leven wat het beste bij hem past. Van de witte boorden overgestapt naar de blauwe, van kantoorbaan naar het primaire proces. Dat is bewonderenswaardig en een inspirerend voorbeeld voor anderen. Het gesprek werd beëindigd omdat George weer op tijd naar huis moest. Morgen heeft hij de vroege dienst en moet om vijf uur weer op.

Dus neem je vandaag de bus doe George de groeten.

delete

Ottolenghi’s masterclass

Ineens zag ik het staan, rechtsonder in de NRC, een paar weken geleden. Topkok Ottolenghi komt naar Nederland om een masterclass te geven. Ik hoefde niet lang na te denken en meldde me aan. De rest van de familie vond het ook een goed idee zolang ik maar wel voor hen de nieuwe recepten zou klaarmaken.

Vandaag was het zover, op naar Amsterdam om de kookles te volgen. Ik had geen idee wie zich nog meer zouden hebben aangemeld. Chef’s, amateurs, keukenprinsessen?
De kookfabriek zat vol met fans die allemaal enthousiast recepten uit het kookboek Plenty maken, van preikoekjes tot aubergine’s met granaatappel, van risotto tot pompoen. Iedereen heeft zo zijn favorieten.

IMG_1839-1Ik vraag vaak aan mijn cliënten wie een rolmodel is voor ze en wat diegene heeft wat ze het meeste aanspreekt. Het idee erachter is dat de idool iets heeft wat je zelf ook graag zou willen hebben of kunnen. De vraag kan je helpen met richting geven aan je toekomst. Of waar je interesses liggen.

Als ik mijzelf deze vraag stel zal het antwoord niemand verbazen. Ottolenghi is inderdaad een van mijn idolen. Bij hem spat de passie voor eten en met name voor groentes, ervan af. Wat is belangrijk in het leven? Een mooi etentje met familie of vrienden is elke keer een klein feestje. Eten is meer dan alleen hetgeen op je bord ligt. Alle zintuigen worden geprikkeld. De kleur, de smaak en geur. Je creert mooie ervaringen. Het brengt ook herinneringen naar boven. Naar eten van thuis, naar de appeltaart die je oma bakte. Je favoriete recept.

IMG_1835-1Misschien spreekt mij het meeste in Ottolenghi aan het plezier om met elkaar te eten. De kleurrijke recepten, de diversiteit aan (mediterrane) smaken zijn vernieuwend. De verhalen over ingrediënten en Jeruzalem zijn mooi. Het eten met elkaar is belangrijk. Dus dat hebben we vandaag ook gedaan. Na de masterclass hebben we met tien mensen heel gebroederlijk een vier gangen diner klaargemaakt. De meeste mensen kenden elkaar niet. Omdat we allemaal een voorliefde voor koken hebben liep het als vanzelf. Op twintig kookeilanden gebeurde hetzelfde. En daarna aan twintig tafels met elkaar eten. Wat een feest en weer een mooie ervaring erbij.

Fotocredit : K.Sturink

Pin It on Pinterest